هایکوکتاب‌های کوتاه و بلند من

استاندارد
هایکوکتاب‌های کوتاه و بلند من

هایکو کتاب سوژه و سایت عالی و جدیدیه که امروز در یک پزشک و یک مسعود با اون آشنا شدم و بلافاصله وسوسه شدم که منم امتحانی بکنم و با اسم کتاب‌هام شعر هایکو بسازم. نتیجه این شد که چند ساعت از وقتم صرف این کار شد، چند ساعت لذت‌بخش.

♦ . ♦ . ♦ . ♦ . ♦ . ♦ . ♦ . ♦ . ♦ . ♦ . ♦ . ♦ . ♦ . ♦ . ♦ . ♦ . ♦ . ♦ . ♦ . ♦ . ♦

پس از تاریکی
هنوز در سفرم
زنده‌ام که روایت کنم.

SV4000031

Read the rest of this entry

سفری به دوزخ

استاندارد
سفری به دوزخ

متاسفانه مدتیه که کمتر فرصتی برای نوشتن پیدا می‌کنم، و حقیقت اینه که فیلم‌ها و سریالهای جدید هم انقدر توجهم رو جلب نکردن که انگیزه‌ای برای نوشتن درباره‌شون داشته باشم. ولی به‌تازگی خوندن کتاب دوزخ دن براون رو تموم کردم. کتاب‌های دن براون رو دوست دارم نه فقط به این دلیل که مهیجند و لذت‌بخش، و آدم رو از روزمرگی دور می‌کنن و به دنیای تاریخ و نمادها و توطئه‌ها و کشف رموز می‌برن؛ بلکه تا اندازه‌ای هم به این دلیل که همیشه نکات جدیدی رو بهم یاد میدن، و ذهنم رو به تکاپو و سوال وامی‌دارن. براون از معدود نویسندگانیه که برای نوشتن آثارش تحقیقات مفصلی انجام میده، و جذابیت آثارش که غالبا معجونی از واقعیات تاریخی و تئوری‌های توطئه هستند، تا حدی مرهون همین موضوعه.

Inferno

Read the rest of this entry

معرفی انیمه: حمله به تایتان‌ها

استاندارد
معرفی انیمه: حمله به تایتان‌ها

Shingeki no KyojinAttack on Titan

صدها سال پیش، بخش اعظم نژاد بشر توسط تایتان‌ها نابود شد و تمدن و تکنولوژی تقریبا به طور کامل از بین رفت. تایتان‌ها – غول‌هایی بسیار عظیم با ظاهری شبه‌انسانی و هوش ناچیز که ظاهرا هدفی غیر از نابودی انسان‌ها ندارند – همچنان تا حد زیادی برای بشر ناشناخته باقی موندند. معدود انسان‌های باقیمانده سه دیوار تودرتو و بسیار بلند ساختند و به درون اونها پناه بردند، و به این ترتیب تونستن در حدود 100 سال آرامش و امنیت رو تجربه کنند، ولی این امنیت شکننده به زودی با حمله تایتان‌ها به دیوار بیرونی و ورود به شهر ناپدید شد.

ارن و خواهر ناتنی‌اش میکاسا، از شاهدان این حمله دهشت‌بار بودند و این اتفاق برای همیشه زندگی‌شون رو تغییر داد. اونها تصمیم گرفتند به نیروهای نظامی بپیوندند و باقی عمرشون رو صرف مبارزه با تایتان‌ها کنند.

Attack on Titan 2

Read the rest of this entry

اروین یالوم، رمان‌نویسی که نیچه و شوپنهاور را روان‌درمانی کرد

استاندارد
اروین یالوم، رمان‌نویسی که نیچه و شوپنهاور را روان‌درمانی کرد

فلسفه همواره بخش مهمی از زندگی انسان بوده. آگاهانه یا ناآگاهانه، هر کدوم از ما مواقعی درگیر سوالات بنیادی بشریت بودیم، و بیشترمون به دنبال معنایی برای زندگیمون هستیم، چیزی که زمان محدودمون در این دنیا رو ارزشمند کنه. نگرش ما به مفاهیم کلیدی مثل مرگ، پوچی، جاودانگی، آزادی و اخلاق هست که روش زندگی و اهداف بزرگمون رو شکل میده. شاید بشه گفت در بین مکاتب فلسفی، اگزیستانسیالیسم بیش از همه دغدغه مسائل بنیادی و دنیایی هستی انسانی رو داره و به مفاهیم انسانی این‌جهانی و تحلیل هویت بشر می‌پردازه.

Philosophy

Read the rest of this entry

معرفی فیلم: مردی از زمین

استاندارد
معرفی فیلم: مردی از زمین
مهم نیست که خیلی‌ها ژانر علمی-تخیلی رو جدی نمی‌گیرن و آثار این ژانر رو بی‌ارزش قلمداد می‌کنن؛ مهم اینه که برای یک طرفدار سیری‌ناپذیر این ژانر، هیچ چیز به اندازه یه فیلم یا کتاب علمی-تخیلی خوب، دلچسب نیست. هر چند The Man from Earth فیلمیه که می‌تونه نه فقط برای طرفداران این ژانر، که برای بقیه سلیقه‌ها هم دیدنی باشه.
the_man_from_earth
هشدار: خطر لو رفتن بخشی از داستان
پروفسور جان اولدمن قصد داره شهر و محل زندگیش رو ترک کنه و به جای جدیدی نقل مکان کنه. در حال بستن چمدان‌هاست که همکاران دانشگاهیش برای خداحافظی بی‌خبر از راه می‌رسن. با وجود بی‌میلی جان از ذکر دلیل، همکارانش بهش اصرار می کنن که دلیل رفتنش رو بگه. بالاخره جان تسلیم میشه و داستانی رو شروع می‌کنه: داستان اینکه در واقع یه غارنشین ماقبل تاریخه و حدود 14000 سال عمر کرده؛ اینکه هرگز نمی‌میره و پیر نمیشه. Read the rest of this entry

مسافر ابدی

استاندارد
مسافر ابدی

هنوز در سفرم.
خيال می‌کنم
در آب‌های جهان قايقی است
و من – مسافر قايق – هزارها سال است
سرود زنده دريانوردهای کهن را
به گوش روزنه‌های فصول می‌خوانم
و پيش می‌رانم

hanoozdarsafaram

دارم کتاب هنوز در سفرم رو می‌خونم، کتابی حاوی آثار منتشرنشده‌ سهراب سپهری؛ دست‌نوشته‌ها، یادداشت‌ها، سفرنامه‌ها، نامه‌ها و اشعارش، و البته دست‌خط و طراحی‌هاش. کتاب دلنشین و لطیفیه، غیر از قطع نامناسب و نوشته‌های ریزش هیچ ایرادی نداره، و البته جزو چند کتابیه که سالهاست داره توی کتابخونه‌ام خاک می‌خوره. شاید دلیلش این باشه که خوندنش حس خاصی می‌طلبه، مثلا حس دلزدگی و تهی بودنی که آدم بعد از دیدن مراسم طولانی و کسل‌کننده و ابلهانه اسکار بهش دچار میشه. Read the rest of this entry

مروری بر فیلم‌های سال 2012 – بخش 1

استاندارد
مروری بر فیلم‌های سال 2012 – بخش 1

موعد اسکار نزدیکه و این روزها فیلم‌های خوب سال قبل دارن در دسترس قرار می‌گیرن. از بین فیلم‌های 2012 قبلا چند مورد رو معرفی کردم. به تدریج در چند پست بقیه فیلم‌های 2012 که دیدم رو هم معرفی می‌کنم.

Flight

Flight

بعد از سال‌ها انتظار بالاخره رابرت زمه‌کیس دوباره فیلمی غیر انیمیشنی ساخت. پرواز فیلم خیلی خوبیه و میشه گفت که ارزش انتظار رو داشت. فیلم درباره یک خلبان هواپیمای مسافربریه (دنزل واشینگتن)، مردی تنها، بی‌هدف و الکلی که مواد مخدر هم مصرف می‌کنه و حتی از نوشیدن و مصرف بیش از حد پیش از پرواز ابایی نداره. ولی اوضاع بغرنج میشه وقتی که او مجبور میشه هواپیمایی در حال سقوط رو به زمین بنشونه و با تبعات سوء رفتارهاش روبرو بشه … Read the rest of this entry

بدرخش، ای الماس خوش‌تراش!

استاندارد
بدرخش، ای الماس خوش‌تراش!

یکی از اتفاقات ناخوشایند ولی اجتناب‌ناپذیر در دنیای موسیقی، از هم پاشیدن گروه‌های محبوبه، مساله‌ای که خیلی از گروه‌های راک معروف دهه‌های 60 و 70 دیر یا زود بهش دچار شدند، ولی از افسوس‌برانگیزترین جدایی‌های این عرصه، جدا شدن سید برت از پینک فلوید بوده؛ خواننده / نوازنده / ترانه‌سرایی که نه تنها پینک فلوید رو پایه‌گذاری کرد، که با نبوغ کم‌نظیر و سبک نامتعارفش در آهنگ‌سازی و نوازندگی گیتار، بهش فرم داد و اونو تبدیل به گروهی کرد که خیلی‌ها رو در جهان شیفته خودش کرد و تاثیر شدیدی بر موسیقی بعد از خودش، به خصوص شاخه راک روان‌گردان (Psychedelic rock) گذاشت.

The Pink Floyd and Syd Barrett Story

Read the rest of this entry

معرفی فیلم: بینوایان

استاندارد
معرفی فیلم: بینوایان

وقتی خبر ساخته شدن بینوایان (Les Miserables) رو خوندم، اولین فکری که به ذهنم رسید این بود که: عجب فکر بدی! اقتباس از داستان بارها شنیده و اقتباس شده‌ای مثل بینوایان، به احتمال زیاد نمی‌تونه فیلم جالبی از آب در بیاد، اونم با در نظر گرفتن اینکه سبک رمان، رئالیسمه، سبکی که هدفش نشون دادن فقر و بیچارگی طبقه فرودست جامعه با اغراق و بزرگ‌نمایی زیاده، و داستان تلخی در چنین سبک واقع‌گرایانه‌ای رو چطور میشه به صورت موزیکال به تصویر کشید؟ هیچ جایی برای خیال‌پردازی شاعرانه در این داستان سیاه و غم‌انگیز وجود نداره. ولی با گذشتن 5 دقیقه از شروع فیلم نظرم عوض شد.

Les Miserables 1

Read the rest of this entry

تو تحمل حقیقت را نداری!

استاندارد

دیالوگ معروفی هست در فیلم چند مرد خوب، که در اون جک نیکلسون در پاسخ تام کروز که میخواد حقیقت رو بدونه، با تغیر پاسخ میده: «تو تحمل حقیقت رو نداری!»

HandleTheTruth

این روزا به دلیلی خیلی این صحنه توی ذهنم تکرار میشه. نمی‌دونم همه جا اینطوره یا فقط در ایران، که خیلی‌ها ادعا می‌کنن که میخوان حقیقت رو بدونن، تا جایی که حتی افراد ملایم‌تر رو متهم می‌کنن به دورویی و دروغگویی. ولی حقیقتا اگه همه‌مون از ناگفته‌های ذهن همدیگه باخبر بشیم چند درصدمون ظرفیتش رو داریم و می‌تونیم همدیگه رو از اون به بعد تحمل کنیم؟ چند درصدمون از شنیده‌ها درس می‌گیریم بدون اینکه به دام قضاوت و خشم و نفرت بیفتیم؟ چه رشته‌های الفتی که از هم گسسته نمیشه، چه دلهایی که شکسته نمیشه.

چند درصد ما اگه حق انتخابی مشابه فیلم چشمانت را باز کن رو داشته باشیم و بتونیم بین حقیقت غیر قابل تحمل و دروغ و رویای زیبا یکی رو انتخاب کنیم (با فرض اینکه رویا به کابوس تبدیل نشه)، حقیقت رو انتخاب می‌کنیم؟!

جدال درونی سخت و بی‌جوابیه، پاسخ دادن به کسی که حقیقت تلخی رو میخواد و نمیخواد بدونه، کسی که با خودش صادق نیست و از ما انتظار صداقت داره. بین صداقت و ملاطفت کدوم رو باید انتخاب کرد؟