فیلم کوتاه: Record/Play

استاندارد
فیلم کوتاه: Record/Play

Record/Play فیلم کوتاه مینیمال، خوش‌فکر و لطیفیه درباره عشق، جنگ، یک واکمن خراب، و … .

این فیلم عاشقانه / علمی-تخیلی رو می‌تونید مستقیما در Vimeo ببینید، با کیفیت بالا و حجم 92 مگابایت از این لینک موقت دانلود کنید، یا با کیفیت پایینتر و حجم 34 مگابایت از اینجا دانلود کنید.

RecordPlay

 

پی‌نوشت: ساعتی پیش گابریل گارسیا مارکز در سن 87 سالگی درگذشت. خیلی از هم‌نسل‌های من با صد سال تنهایی و قلم سحرانگیز او بود که افسون رئالیسم جادویی رو شناختند. صد سال تنهایی برای نویسنده‌اش هم نقطه عطف بسیار مهمی در زندگی بود. تا پیش از اون، مارکز روزنامه‌نگار و نویسنده‌ای بود که تنها با واقعیت‌های عینی سر و کار داشت، اما روزی در حال رانندگی به مقصد آکاپولکو در مکزیک، ایده‌ای به ذهنش رسید؛ اینکه با لحنی وام‌گرفته از مادربزرگش، با در هم آمیختن خیال و فولکلور و اخبار و شایعات، و با سبکی آموخته از سبک کافکا در مسخ، داستانی رو روایت کنه (+). اینطور بود که یکی از بزرگترین آثار ادبی جهان زاده شد، اثری که نوشتنش دو سال طول کشید، بیش از 50 میلیون نسخه از اون در دنیا به فروش رسید، و نوبل رو برای این نویسنده کلمبیایی به همراه داشت.

شخصا این رمان، و همینطور خود-زندگی‌نامه او یعنی «زنده‌ام که روایت کنم» رو خیلی دوست دارم.

«زندگی آنچه زیسته‌ایم نیست، بلکه همان چیزی است که در خاطرمان مانده و آن‌گونه است که به یادش می‌آوریم تا روایتش کنیم.»

Marquez

روحش شاد.

Advertisements

یک پاسخ »

  1. اگه شد یه چند تا فیلم ساینس فیکشن خوب معرفی کن… توی مایه های هوش مصنوعی و گزارش اقلیت اسپیلبرگ چیزی ندیدی معرفی کنی؟ هوش مصنوعی را جدیدا دیدم یعنی از اسپیلبرگ یه چنین فیلم اندیشمندانه ای بعید بود البته مثل اینکه طرح اصلی از کوبریک بوده ولی حتی از کوبریک هم بعید بود!!! خیلی داستان و فضای هوش مصنوعی رو دوست داشتم. حقیقتا جزو سینمای اندیشه بود و میشد در مورد فکر کرد.

    • اتفاقا قصد دارم به زودی یه سری فیلمهای خوب علمی-تخیلی از سینمای مستقل معرفی کنم. چون معمولا ایده های خوب و فیلمهای پرمحتوا رو توی همین دسته فیلمهای کم خرج و کم سر و صدا میشه پیدا کرد. گزارش اقلیت و هوش مصنوعی و Inception و معدود فیلمهای خوب مشهور دیگه هم از استثنا فیلمهای خوب سینمای بدنه هستن.

  2. @ سعید

    از اسپیلبرگ فیلم اندیشمندانه بعیده؟! شوخی میکنی. درسته اسپیلبرگ یعنی سینمای بلاک باستر اما همیشه الزاما بلاک باسترها خارج از مقوله اندیشه و معنا نیستند! به نظرم حتی اکشن/تریلری مثل دارک نایت و خیزش شوالیه هم میتونه جزء سینمای معناگرا باشه. هرطور حساب کنیم سینمای اسپیلبرگ بیشتر به سمت تفکر هست تا سرگرمی صرف. اصلا به اعتقاد من استیون کبیر 95% فیلم هاش معناگرا و اندیشه محوره. (حرف های دل توام با تعصب یک طرفدار دوآتیشه! :D)


    سخنی با صاحبخانه (:دی) :

    سلام

    خیلی خوبه که هنوز حس و حال ادامه دادن داری. من دیگه حوصله وبلاگ نویسی ندارم. احتمالا دیگه ادامه ندم.
    راستی بی زحمت در راستای نمایشگاه کتاب یه چندتا کتاب خوب که واقعا ارزش خوندن داره رو تو یه پست معرفی کن. از موضوعات مختلف: داستانی، علمی، زندیگنامه و غیره.

    • به به سلام نینجای عزیز کم پیدا :دی
      راستش حفظ انگیزه برای وبلاگ نویسی آسون نیست، ولی من بیشتر از این جهت ادامه میدم که باعث میشه هم حرفهای فیلمی-کتابیم رو به اشتراک بذارم و مغزم سبک بشه، هم اینکه برای پست زدن اغلب مجبور میشم برم تحقیق کنم و یادگیری ام رو عمیقتر کنم و نکات جدید یاد بگیرم.
      در راستای معرفی کتاب، چشم حتما. هرچند به این روزای نمایشگاه نمیرسه پستم، چون اخیرا بیشتر کتابهای غیرداستانی خوندم. ولی چند تا رمان هست که میخوام بخونم، بعدش حتما معرفیشون می کنم.

    • گفتی نینجا یاد ناروتو افتادم. لامصب بدجوری جذاب و پرکشش شده. توصیه می کنم حتما انیمه اش رو دنبال کنی. هرچند کارگردان و گروه سازندگانش با سرعت لاک پشت اپیزودها رو از رو مانگا می سازند و هر چهار، پنج ماه یکبار از فیلر درمیاد اما باز ارزش صبر کردن داره به نظرم. مخصوصا این اواخر که انیمه وارد تریلر ناب و مطلق شده.

      در مورد معرفی کتاب هم ممنون استاد. راستی من این فیلم کوتاه رو دانلود کردم اما خوشم نیومد. شاید به خاطر کم علاقگی به ژانر تخیلی باشه؛ اینم گفتم در راستای حفظ ارتباط نظر با نوشته تا حق مطلب ادا بشه. 😀

    • از هم راستایی شما با پست سپاسگزاریم :دی
      ناروتو و بلیچ رو خیلی وقته دیگه دنبال نمی کنم. هم خیلی طولانی شده و دیدنش وقتگیره، هم اینکه انقدر فیلر میذارن وسطش که آدم دیگه علاقشو از دست میده. حالا این قسمتهای جدید که میگی جالب شده حدودا از قسمت چندمه؟

  3. والا من خودم از وقتی دوباره رفته رو فیلر دنبال نمی کنم. الان ناروتو شیپودن رسیده به قسمت 360. شما بگو تا قسمت چند دیدی تا بگم از کجا به بعد ارزش دیدن داره و کدوم قسمت ها رو نبینی. خواستی از یه جایی به بعد خلاصه اش رو برات تعریف می کنم تا رو اون قسمت ها مانور ندی چون فایده ای ندارن. از یه جایی به بعد یه سری از شخصیت های مهم انیمه توسط تکنیک ادوتنسه از دنیای مردگان برمی گردن و دوباره زنده می شن و انیمه دقیقا وارد قهقرا میشه و روبه زوال میره. من خودم به اینجا که رسید هیچکدومشون رو ندیدم جز اونایی که می دونستم ارزش دیدن دارن. هیچکدوم از فیلرها رو هم ندیدم تا اینجا جز اونایی که طبق تحقیقاتم فهمیدم به داستان اصلی مربوط میشه. خلاصه در خدمتیم.

    • اووووه خیلیه! من حتی یادم نمیاد تا کجا دیدم! :دی
      با این اوصاف فکر نکنم به دیدنش بیارزه. مخصوصا که وقت دیدنش رو هم ندارم. ولی خیلی ممنونم از توضیحاتت.

  4. به دیدنش که 1000% میارزه. من خودم خیلی تو دیدن فیلم اخیرا وسواس پیدا کردم و مثل قدیم وقت نمی ذارم اما ناروتو استثناست. هرچند برای کسانی که تازه میخوان دیدنش رو شروع کنند یا دیدنش رو تا نیمه رها کردند و دوباره قصد دنبال کردنش رو دارن باید انیمه اونقدر جذاب باشه تا بتونه اونا رو به عنوان مخاطب خودش حفظ کنه. قدرت جذابیت باید در حدی باشه که مخاطب روزی حداقل 6 قسمت ببین ِ تا به پخش هفتگی نزدیک بشه. برای شما که انیمه اونقدر جذابیت نداشته که نصف کاره رهاش کردی بعید میدونم دوباره توانایی تماشای روزی 6 قسمت یا بیشتر رو داشته باشی حتی اگه وقت دیدنش رو هم پیدا کنی. کلا قانون سریال هایی مثل ناروتو با تعداد اپیزودهای نجومی این هست => عشق دیوانه وار به داستان و دوست داشتن حداقل یکی از قهرمان های داستان. برای من نوعی نه تنها این دو مورد در وجودم هست که حتی به جای یه قهرمان الان چند نفر از کاراکترها رو واقعا دوست دارم و از استایل و منش اونا خوشم میاد. به عنوان آخرین نکته این رو بگم که خیلی حرف ِ یک کتاب قطور (اینجا مانگا مد نظرم ِ) با یک داستان فوق طولانی بتونه تا آخر جمع زیادی از مخاطبانش رو حفظ کنه و بعد از تبدیل شدنش به سریال تصویری تعداد مخاطبینش روز به روز بیشتر بشه. واقعا یه هنر بزرگ ِ تو دوره ای که اونقدر ابزار هنری برای سرگرمی وجود داره که به راحتی میشه سریال های کارتونی رو نادیده گرفت…

    • درسته. برای من انیمه همیشه اولویتش پایینتر از کتاب و فیلم و حتی سریال بوده، خیلی گزیده و کم انیمه می بینم، اغلب انیمه های حدود 20 قسمتی که خیلی برام جذاب باشن. و البته منم به قول تو توی فیلم / سریال / انیمه دیدن وسواس پیدا کردم و دیگه هر چیزی رو نمی بینم و باید از یه حدی بیشتر بپسندمش تا ادامه اش بدم.
      خلاصه که همونطور که خودتم گفتی اینجور موارد کاملا بستگی به سلیقه و اولویتها داره و قاعده کلی براش وجود نداره.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s