مروری بر فیلم‌های سال 2012 – بخش 1

استاندارد
مروری بر فیلم‌های سال 2012 – بخش 1

موعد اسکار نزدیکه و این روزها فیلم‌های خوب سال قبل دارن در دسترس قرار می‌گیرن. از بین فیلم‌های 2012 قبلا چند مورد رو معرفی کردم. به تدریج در چند پست بقیه فیلم‌های 2012 که دیدم رو هم معرفی می‌کنم.

Flight

Flight

بعد از سال‌ها انتظار بالاخره رابرت زمه‌کیس دوباره فیلمی غیر انیمیشنی ساخت. پرواز فیلم خیلی خوبیه و میشه گفت که ارزش انتظار رو داشت. فیلم درباره یک خلبان هواپیمای مسافربریه (دنزل واشینگتن)، مردی تنها، بی‌هدف و الکلی که مواد مخدر هم مصرف می‌کنه و حتی از نوشیدن و مصرف بیش از حد پیش از پرواز ابایی نداره. ولی اوضاع بغرنج میشه وقتی که او مجبور میشه هواپیمایی در حال سقوط رو به زمین بنشونه و با تبعات سوء رفتارهاش روبرو بشه …

با دیدن این فیلم آدم دوباره به خاطر میاره که چرا دنزل واشینگتن چنین بازیگر مطرحیه. بازی واشینگتن در چنین نقش پیچیده و دشواری خارق‌العاده‌اس و تقریبا کل بار فیلم رو او به دوش می‌کشه، حتی جاهایی که فیلم با زمان طولانی 140 دقیقه‌ایش کمی کسل‌کننده میشه، دیدن بازی دلنشین واشینگتن، این حس کسالت رو تا حدود زیادی کاهش میده. این مدت زمان طولانی و رابطه ویپ (واشینگتن) و نیکول، که به اعتقاد من زیادیه و کمکی به داستان نمی‌کنه، کمی باعث افت کیفیت فیلم شده.

15 دقیقه دوم فیلم، ار مهیج‌ترین صحنه‌های سینماییه که تا حالا دیدم. فیلم با اینکه فوق‌العاده نیست، ولی قوی و خوش‌ساخته و بازم نشون میده که زمه‌کیس چه کارگردان کاربلد و منعطفیه، و یکی از معدود کارگردان‌هایی که دقیقا می‌دونه چطور و چقدر از احساسات تماشاگر استفاده کنه بدون اینکه زیاده‌روی کنه.

8/10

Seeking a Friend for the End of the World

Seeking a Friend for the End of the World

داستان فیلم از عنوانش پیداست. سیارک سرگردانی به زودی به زمین برخورد می‌کنه، و هیچ کاری از دست هیچ کسی برنمیاد. اما این اتفاق قریب‌الوقوع، چند روز باقیمونده از زندگی داج (استیو کارل) رو پربارتر از تمام عمرش می‌کنه.

این فیلم عاشقانه و انسانی، پیام زیبایی داره و تونسته به خوبی از سوژه کلیشه شده آخرالزمان بهره ببره و باز هم دیدنی باشه، ولی در نهایت از سطح فراتر نمیره و فیلمیه برای یک بار دیدن.

6/10

The Amazing Spider-Man

The Amazing Spider-Man

ماجرای دنباله‌سازی و بازسازی در هالیوود دیگه واقعا داره مضحک میشه. دنباله‌های چند تایی و ادغام فیلم‌های مختلف کم بود، حالا باید شاهد بازسازی فیلمی باشیم که تنها 10 سال از ساختش می‌گذره. فکر نمی‌کنم هیچوقت مثل سال‌های اخیر خلاقیت و نوآوری با چنین شدتی قربانی پول شده باشه.

اسپایدرمن شگفت‌انگیز با اینکه شخصیت منفی متفاوتی داره، ولی تا حدود زیادی شبیه اسپایدرمن اوله، و داستان چگونگی به وجود آمدن اسپایدرمن رو میگه. صرف‌نظر از اینکه ساخت همچین فیلمی چقدر کار عبثیه، و اینکه هیچ عنصر غافلگیرکننده یا «شگفت‌انگیزی» توش وجود نداره، ولی خود فیلم نسبتا خوبه و حتی از جهاتی بهتر و دوست‌داشتنی‌تر از اسپایدرمن اول، که برای من دلیل اصلیش حضور همیشه دلنشین اما استون هست به جای کریستن دانست.

6/10

Safety Not Guaranteed

Safety Not Guaranteed

فیلم‌های مستقل رو دوست دارم، اغلب از زاویه‌ای جدید و متفاوت به موضوعات نگاه می‌کنن.
Safety Not Guaranteed هر چند درباره سفر در زمانه، ولی دقیقا فضای یه فیلم علمی-تخیلی رو نداره. فیلم که جایزه‌ها و نامزدی‌های زیادی داره، درباره یک آگهی عجیبه با این مضمون:

نیازمند یک همراه برای سفر به گذشته. این یک شوخی نیست. دستمزد پس از بازگشت به شما پرداخت می‌شود. با خود سلاح به همراه بیاورید. این کار را پیش از این تنها یک بار انجام داده‌ام. ایمنی تضمین نمی‌شود.

البته هر کس که چنین آگهی‌ای رو بخونه اون رو به چیزی غیر از جوک یا هذیانات ذهنی یک دیوانه تعبیر نمی‌کنه، ولی از طرفی هم می‌تونه سوژه خوبی باشه برای یه تحقیق. به همین دلیل هم چند روزنامه‌نگار از طرف روزنامه موظف میشن که برن و با تظاهر به قصد مشارکت، ته و توی قضیه رو در بیارن. ولی خب، اگر که موضوع جوک یا دیوانگی نباشه چی؟

این فیلم کوچک و دوست‌داشتنی و بی‌ادعا با عوامل گمنام، احساسی مثل هوای تازه رو برای آدم تداعی می‌کنه. سوژه، ناب و جذاب و فکرشده‌اس و پرداخت، خوب و حرفه‌ای؛ فیلمنامه عالیه و شخصیت‌پردازی‌ها فوق‌العاده، و در دل یه فیلم علمی-تخیلی و کمدی، داستانی احساس‌برانگیز و لطیف و ژرف نهفته‌اس. کاش از این دست فیلمها بیشتر ساخته میشد.
نکته جالب اینه واقعا همچین آگهی‌ای وجود داشته! ولی البته به عنوان جوک نوشته و در روزنامه منتشر شده.

8/10

Ted

Ted

اگه می‌خواین خاطرات پاک و معصومانه دوران کودکی‌تون لجن‌مال بشه، حتما تد رو ببینین. چون به نظر من این، تنها کاریه که این فیلم ابلهانه انجام میده.

سوژه خرس سخنگو – که ایده جدیدی هم نیست – می‌تونه بالقوه خیلی جذاب باشه و امکانات زیادی رو به ذهن متبادر می‌کنه، ولی به نظر می‌رسه تنها چیزی که برای سازندگان فیلم جالب بوده تبدیل این خرس سخنگو به یه موجود وقیح بوده که شوخی‌های توالتی‌اش دست کم خنده‌دار هم نیست. داستان، همون کلیشه همیشگیه: مرد جوانی (چقدر هم!) که حاضر نیست بزرگ بشه و مسوولیت زندگی‌اش رو بپذیره. تنها تفاوت اینه که این بار، مقصر تا حدودی خرس عروسکیه که در کودکی هدیه گرفته و آرزوش برای زنده شدنش برآورده شده.

فیلم واقعا یک نکته خوب هم نداره که آدم روش انگشت بذاره. سخیف، سطحی، کسالت‌بار و قابل پیش‌بینیه و یک اتلاف وقت واقعی. شخصیت‌ها کمترین حس همدلی و علاقه در بیننده ایجاد نمی‌کنن و شخصا ترجیح می‌دادم فیلم با مرگ همگیشون تموم میشد! واقعا برام سواله که علت مطرح شدن چنین فیلمی چی می‌تونه باشه.

2/10

Hope Springs

Hope Springs

مریل استریپ اغلب به خاطر نقش‌های خاصی که بازی کرده مطرح شده و جایزه گرفته، ولی من بیشتر به خاطر نقش‌‌های معمولیشه که دوستش دارم (به استثنای انتخاب سوفی البته).

Hope Springs هم یه فیلم معمولیه، فیلمی درباره یه ازدواج کهنه شده و از تازگی افتاده، و زن و شوهری که همدیگه رو دوست دارن، ولی غبار عمر روی عشقشون نشسته و فراموش کردن چطور باید به هم محبت نشون بدن، تا اینکه بالاخره زن تصمیم می‌گیره از یه روانشناس (استیو کارل) کمک بگیره، هر چند مرد خسیس و بداخلاق، شدیدا مخالف این جور کارهاست.

همه فیلم‌ها که نباید شاهکار هنری باشن، بعضی وقتها هم باید همچین فیلم‌های مفرح و شادی دید که کمی بار ذهن رو سبک کنه. این فیلم هم با نگاه متفاوتش به مقوله ازدواج و مشکلات زوج‌ها، حداقل در کاری که می‌خواسته بکنه موفقه. 3 بازیگر فیلم (استریپ، تامی لی جونز، و کارل) با بازی‌های قوی نقاط قوت فیلم هستن.

6/10

Moonrise Kingdom

Moonrise Kingdom

وس اندرسون یکی از خاص‌ترین، با استعدادترین، صاحب سبک ترین، و مولف ترین کارگردان‌های حال حاضر دنیاست. میشه فیلم‌هاش رو با اون بیان خاص و عجیبشون دوست نداشت، ولی نمیشه هنر کارگردان رو تحسین نکرد.

Moonrise Kingdom، که داستان عشق کودکانه و فرار دو بچه‌اس، به نظر من به دام کلیشه افتاده و تبدیل به فیلمی بی‌روح و شعاری شده که بیش از هر چیز کسل‌کننده‌اس. هنوز هم در فیلم مولفه‌های خاص کارگردان رو می‌بینیم؛ از زیبایی و اعجاب بصری گرفته تا حضور لشگری از هنرپیشه‌های نامدار با کاراکترهای نامتعارف و عجیب و جالب، حتی بعضی جاها اثری از طنز تند و تیز و استثنائی اندرسون هم مشهوده، ولی به نظر من بر خلاف فیلم‌های دیگرش، اندرسون در این فیلم جادوش رو گم کرده. انگار که این بار سبک بی‌پروایانه‌اش رو کنار گذاشته و محافظه‌کارانه‌تر فیلم ساخته، و با جریان رود هالیوود همراه شده و فقط پوسته‌ای از خود قدیمش رو در فیلمش به نمایش گذاشته.

از ضعف‌های اصلی فیلم، علاوه بر نمایش ضعیف دو نوجوان نابازیگر فیلم – که بیشتر به نظر می‌رسه به عقده کمبود محبت و توجه دچارن تا عشق نوجوانی – استفاده نکردن از قدرت ستاره‌های فرعیه، کسانی مثل بیل موری، ادوارد نورتون، بروس ویلیس، فرانسیس مک دورمند، تیلدا سوئینتن، و … که جذابیت اصلی فیلم حضور همین‌هاست و اگر براشون نقش پررنگ‌تری در نظر گرفته میشد و تمرکز فیلم بیشتر بر روی اونها می‌بود، فیلم می‌تونست خیلی دیدنی‌تر از اینها از آب در بیاد.

5/10

Advertisements

یک پاسخ »

  1. درود
    کلی فیلم جور شد که دانلود کنم و ببینم:دی
    تد رو چند وقت پیش دیدم. مزخرف محض. حتی خنده دار هم نبود.
    فلایت رو دانلود کردم. هنوز فرصت نکردم ببینم.
    Safety Not Guaranteed رو اسمشو نشنیده بودم اصلا. از عوامل فیلم فقط بریجیت رو میشناسم ( کلویی تو سریال 24 )

    • بـــــه سلام … Safety Not Guaranteed عوامل مشهوری نداره، یکی دیگه از هنرپیشه هاش هم توی New Girl بازی می‌کنه.
      flight رو هم که «تو» دیگه حتما باید ببینی :دی

  2. سلام
    خسته نباشید ببخشید کمتر میام و نظر نمی گذارم اما همیشه وبلاگتون می خونم و لذت میبرم واقعا باید بگم قلمتون عالیه جوری می نویسید و توضیح میدید که کسی از فیلمی بدش هم بیاد بخواطر حرفای شما میره میبینه و در عین حال همیشه بهترین کلمه ها انتخاب می کنید.
    راستش حدود 1TB فیلم دستم رسیده (که البته بیشتر بود اونایی که دیده بودم پاک کردم) روزی یکی دو تا فیلم میبینم
    درس ها هم شروع شده نمی دونم چه گلی به سر بگیرم
    اما خدا را شکر اوضاع بد نیست یه چیزی می گم امید وارم تعجب نکنید فیلم help امشب دیدم یه دل سیر گریه کردم فیلم راوی هم داشت که مهشر کرده بودش میشه گفت لحظه لحظه فیلم درس زندگی بود نفهمیدم این دو ساعت نیم چجوری گذشت واقعا فیلم مهشری بود
    ببخش زیاد صحبت کردم امید وارم هر جا هستید موفق باشید
    من همیشه سر میزنم و لذت میبرم از نوع نگارش و درکتون نسبت به فیلما موسیقی و کتاب
    پاینده باشید

    • سلام، خیلی ممنون، خیلی لطف دارین، همین که هستین و می‌خوبین و لذت می‌برین برای من باعث خوشحالیه ^_^
      Help رو منم خیلی دوست داشتم، واقعا یکی از بهترین فیلم‌های این چند سال بود. آخرش اشک منو هم درآورد …

  3. آقا گفته باشم The Master رو درباره اش ننویسی این لیست رو مردود اعلام می کنم. :دی

  4. خب عزیز من هنوز بهترین فیلم سال رو ندیدی لیست تعیین می کنی؟ :دی پاشو برو ببین که شدیداّ فیلم خوبیه. :دی اصلاّ PTA فیلم بد نمی سازه. :دی

    • کجا لیست تعیین کردم برادر من؟ :دی
      همه فیلمهای سال رو که نمیشه توی یه پست گذاشت، تدریجا همه فیلم های مهم رو معرفی می کنم. مستر هم توی لیست قطعی ام بوده برای دیدن و امید زیادی بهش دارم، حالا که شما هم انقدر تعریفش رو می کنی زودتر می بینمش :دی

    • لیست هست دیگه. :دی
      لطف می کنی. امیدوارم خوشت بیاد.

  5. سلام
    من هم در حال انتشار لیست بهترین فیلم های سال هستم و بخش اول آن را نیز منتشر کردم
    مشتاقم که بهترین های لیست شما رو ببینم

    • خیلی ممنون … هنوز تا لیست برترین های 2012 من خیلی راهه، چون اول باید همه فیلم های مطرح سال رو ببینم.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s