مونولوگی از فیلم High Fidelity

استاندارد

کدوم یکی اول به وجود اومد؟ موسیقی یا بدبختی؟ مردم نگران این هستن که بچه ها با اسلحه بازی کنن، یا فیلم های خشن تماشا کنن، نگران اینکه یه جور فرهنگ خشونت بهشون غالب بشه. هیچکس نگران گوش دادن بچه ها به هزاران – به معنای واقعی کلمه هزاران – آهنگ در مورد  دلشکستگی، طرد شدن، رنج، بدبختی، و از دست دادن نیست. آیا من به موسیقی پاپ گوش دادم چون بیچاره بودم؟ یا بیچاره شدم چون به موسیقی پاپ گوش دادم؟
… نا شاد ترین افرادی که می شناسم، از نظر مسائل عاشقانه، اونهایی هستن که به موسیقی پاپ بیش از همه علاقه دارن؛ و نمی دونم که آیا موسیقی پاپ عامل این ناشادیه یا نه، ولی می دونم که اونا بیش از پرداختن به زندگی نا شادشون، به آهنگ های غم انگیز گوش دادن. 

مونولوگی از فیلم High Fidelity از زبان جان کیوزاک؛ فیلمی دلنشین و هوشمندانه درباره عشق و موسیقی، با دیالوگ های به یاد موندنی.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصاتِ خود را پر کنید یا برایِ ورود رویِ نقشک‌ها کلیک کنید:

نشان‌وارهٔ WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

درحال اتصال به %s