معرفی فیلم: Stanley Kubrick: A Life in Pictures

استاندارد

Stanley Kubrick: A Life in Pictures مستند قوی و خوش ساختیه درباره زندگی و آثار استنلی کوبریک کارگردان مطرح و صاحب سبک سینمای آمریکا، به روایت خانواده اش، همکارانش، بازیگرانی که باهاش کار کردن، و چند تن از کارگردان های مشهور.

چهره های آشنای زیادی در فیلم به چشم می خوره، از جمله جک نیکلسون، وودی آلن، اسکورسیزی، اسپیلبرگ، آرتور سی. کلارک، نیکول کیدمن، سیدنی پولاک، تام کروز (که راوی فیلم هم هست) و …


فیلم با نشون دادن تصاویر و شرح مختصری از کودکی و نوجوانی کوبریک، و اینکه چطور از عشق به عکاسی به کارگردانی رسید شروع میشه و بعد از رسیدن به دوران فیلم سازیش، فیلم به فیلم پیش میره و در مورد هر فیلم توضیحاتی از قول افراد درگیر ارائه می کنه، و در کنارش تا حدی هم به زندگی شخصی و خانوادگی کوبریک می پردازه.

یه نکته خیلی جالب در این مستند نقدهای بسیار متفاوته نسبت به آثار کوبریک (و همینطور شخصیتش)؛ درست همونطور که در سطح مخاطب عام نظرات خیلی متفاوتی نسبت به آثارش وجود داره – حتی گاهی اون دسته از آثارش که شاهکار تلقی میشن – در بین صاحبان فن هم از همین دست واکنش های ضد و نقیض دیده میشه.

یه نمونه خیلی بارز این مساله فیلم 2001، ادیسه فضایی ه؛ از اون دسته آثار سینمایی که هم مورد تحسین اکثر منتقدهاست و هم بین تماشاگران عادی محبوبیت بالایی داره؛ وودی آلن در مورد این فیلم میگه که اولین باری که فیلم رو دید اصلا خوشش نیومد و به شدت ناامید شد. بار دوم به توصیه یکی از دوستانش دوباره اونو دید، و خیلی بیش از بار اول ازش لذت برد … بار سوم و بعد از گذشت چند سال، به این نتیجه رسید که «عجب فیلم فوق العاده ایه«، و به قول خودش: » یکی از معدود دفعاتی در زندگی ام که فهمیدم یه هنرمند دیگه خیلی از من جلوتره» !

استنلی کوبریک رو میشه با صفات متعددی توصیف کرد: کمال گرا و سخت کوش، کارگردان توانا و چیره دست، مرد خانواده دوست، عاشق حیوانات، کنترل گر و سخت گیر، و …، ولی بهترین توصیف از کوبریک و کارگردانی اش در فیلم اونجا ارائه میشه که کوبریک در جواب ملکوم مک داول (بازیگر فیلم پرتقال کوکی) که ازش می پرسه «سبک کارگردانی ات چیه؟» جواب میده: «واقعا نمی دونم! هیچوقت نمی دونم چی میخوام، ولی می دونم چی نمیخوام.«

Advertisements

یک پاسخ »

  1. سلام

    خوشحالم که دوباره میتونم نوشته های دلنشین و جادویی ات رو تماشا کنم. دوستی قدیمی هستم از همون خونه مجازی که زیر چکمه های مخوف استکبار له شد. در کل بنده از همین حالا خودم رو خواننده ثابت نوشته هات اعلام می کنم. به امید روزی که همین جوشش و حس و حال در من هم پدیدار بشه و یه وبلاگ تو همین مایه ها بزنم. :دی

    راستی قرار بود این کامنت استنلی کوبریک هم باشه. :دی من با فیلم درخشش استنلی فقط حال کردم و هیچ وقت ترغیب نشدم بقیه آثارش مثل، اسپارتاکوس (البته اینو نصفه دیدم)، ادیسه فضایی، باری لیندون، چشمان تمام بسته و پرتغال کوکی رو ببینم. هیچوقت این فیلم هاش منو به خودش جذب نکرده و هیچ دلیلی هم برای ندیدنشون ندارم.

    • سلام علیرضا! باور کن خیلی از دیدنت تو اینجا خوشحال شدم. مثل همیشه خیلی بهم لطف داری و جدا امیدوارم همین الان که هنوز از فروم بازی گرمی وبلاگ نویسی رو شروع کنی تا منم بتونم دوباره نوشته های دلچسب و شیرینتو بخونم و بستن بخش سینما حداقل یه فایده ای داشته بوده باشه.
      در مورد کوبریک، دوست داشتن آثارش خیلی سلیقه ایه. با توجه به اینکه خیلی هم متنوع کار کرده و توی یه زمینه خاص فیلم نساخته نمیشه انتظار داشت که همه آثارش به مذاق حتی طرفدارانش خوش بیاد. خود من از چند تا از فیلماش مثل دکتر استرنج لاو، کشتن، غلاف تمام فلزی، و بری لیندون خوشم نیومد ولی 2001، پرتقال کوکی، درخشش، راه های افتخار، و چشمان باز بسته رو خیلی دوست دارم. امیدوارم که حس و حال دیدنشونو پیدا کنی به زودی.

    • ممنون. ارادت داریم استاد. ^_^

      والا راستش رو بخوای الان یه سه، چهار ماهی میشه که گرمای فروم از تنم پریده و حس و حال نوشتن هم همینطور. شما لطف داری و نوشته های من اینطور که میگین دلچسب نبود. به پای جذابیت مطالب حرفه ای شما نمی رسید. اما ایکاش اینقدر تو کشورمون درباره این مسائل جزئی و ریز سخت گیری نمیشد و این شور و نشاط جوانان رو در گلو خفه نمی کردند و آب سرد بر شور و ذوق آتشین ما نمی ریختند. همین پنهان کردن بخش سینما خیلی ها رو از یکسال و نیم پیش دلسرد کرد مثل خودم. دیگه الان که هرچی با عشق نوشته بودیم اونجا، نابود شده و اگه 1% از اون انگیزه باقی مونده بود همون رو هم از بین بردند. به امید بازگشت روزهای خوب و به امید دیدن دوباره روشنایی!

      اون چندتا فیلم کوبریک که گفتی خوشت اومده رو سعی میکنم در آینده نزدیک ببینم. 🙂

      پ.ن: همه نوشته هام یه طرف، اون آخرین پستم که تو بخش سینما نوشته بودم یه طرف. پست Top100 فیلم محبوبم. خیلی با زحمت جمع آوری کرده بودم و خیلی دوست داشتم الان اون لیست رو داشتم. 😦 😦

    • نه اصلا اینطور نیست خودتو دست کم نگیر.
      واقعا چی میشه گفت 😦 توی بخش سینما که نه دانلودی بود و نه مطلب خلاف قانونی. حیف اون بخش عالی … کاش از پست هات کپی برداری کرده بودی، من اون پستی که میگی رو نخوندم 😦

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s